پیام کرونا به جهانیان.. چرا آمدم و چه می‌خواهم؟

نویسنده : دکتر علی قره داغی دبیرکل اتحادیه جهانی علمای مسلمان

پیام کرونا به جهانیان.. چرا آمدم و چه می‌خواهم؟
دکتر علی قره داغی دبیرکل اتحادیه جهانی علمای مسلمان


مقدمه‌ای بر پیام من به جهانیان
گمان نمی‌کنم که مرا نشناسید با این حال خودم را معرفی می‌کنم؛ من ویروسی هستم که روند حوادث جاری را دگرگون کردم و نظام اجتماعی، اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و دینی جهان را مختل کردم. همچنان می‌تازم و به پیش می‌روم؛ با نیروهایم آسیا و اروپا و آمریکا و زادگاهم چنین را در می‌نوردم. ویروس هوشمند و پیشرفته‌ای هستم که در سایه‌ی پیشرفت ارتباطات توانستم خیلی از چیزها را نابسامان کنم؛ قواعد مصرفی جدیدی شکل دادم و فرهنگ نوینی آفریدم. من ویروس ناشناخته‌ای هستم که گاهی اسم سارس، گاهی طاعون و این بار کرونا یا کوبید 19را بر من گذاشته‌اند. 
من کسی هستم که جهانیان را در ترس و ناآرامی و بی‌قراری باقی گذاشته‌ام؛ فرقی بین حاکم و محکوم و شرق و غرب قائل نیستم. 
من کسی هستم که در برابر اقتصاد ظالم جهانی ایستادم و آن را کنترل کردم؛ زیان‌های کلانی در حدود شش ترلیون دلار را به آن تحمیل کردم. 
من باعث فروپاشی بورس‌های جهانی شدم و آنها را به رنگ قرمز درآوردم.
من باعث کاهش ثروت‌های 500 میلیاردر شدم و نزدیک به 500 میلیارد دلار به آنان زیان رساندم.
من باعث کاهش 50 درصدی قیمت نفت شدم. 
من کسی هستم که حرکت هواپیماها و کشتی‌ها را به طور کامل متوقف کردم و باعث تعطیلی جهان شدم؛ مردم را مجبور به خانه‌نشینی کردم و مغازه‌ها و محافل و سالن‌ها را بستم حتی نشست رؤسا و وزراء را تعطیل کردم و مجبورند در داخل اتاق و به صورت آنلاین با هم ارتباط برقرار کنند. 
در پایان من باعث مرگ و بستری شدن ده‌ها هزار نفر شدم و شمار زیادی هم در راهند. آیا می‌دانید من این کارها را از خودم نکردم؟ من سربازی از سربازان خدا و حامل پیام‌های زیر هستم:
1- به شما یادآوری می‌کنم که بسیاری از شماها دروغ می‌گویید اسناد محکومیت حقوق بشر صادر می‌کنید اما این زمین است که از ظلم و فساد ناشی از عملکرد شما آکنده است؛ شما در برابر فساد و سرکشی و قتل و غارت حکام تبهکار ایستادگی نکردید آنگاه که مردم را شکنجه می‌کردند و گاه در آتش می‌سوزاندند؛ بلکه در راستای منافع شخصی و اقتصادی خود کارهایشان را تأیید کردید و انسانی را که اشرف مخلوقات است به موجودی دربند و خوار و ذلیل و فاقد کرامت و آزادی تبدیل کردید.
2- این شما بودید که فاصله‌ی طبقاتی را عمیق‌تر کردید و خواستم به شما یادآوری کنم که در جهان حدود یک میلیارد فقیر وجود دارد که نیازمند قوت روزانه‌ی خود هستند و در تأمین خوراک و پوشاک و مسکن خود مانده‌اند. از گرسنگی نایی ندارند چنان‌چه یک دهم زیان‌های ناشی از این بیماری را برای آنها صرف می‌کردید یقینا ثروتمند می‌شدند. 
3- این شما بودید که در یاری مظلومان سستی کردید و با حمایت از حاکم قاتل با منافع آنها معامله کردید. خواستم آوارگانی را به شما یادآوری کنم که خانه و کاشانه‌ی خود را از دست داده‌اند و برخی طعمه‌ی ماهیان دریا شده‌اند. اگر شما 5% از زیان‌های ناشی از این بیماری را برای آنان هزینه می‌کردید آنان هم از زندگی آبرومندانه برخوردار می‌شدند. 
4- این شما بودید که امنیت خود و خانواده‌تان را بر باد دادید؛ باشد که اکنون ده‌ها میلیون یتیم و کودکان بی‌سرپناه و فاقد امکانات غذایی و بهداشتی را به یاد آورید؛ میلیون‌ها کودکی که خاطر گرسنگی و بیماری با مرگ دست و پنجه نرم می‌کنند. اگر شما شما 3% از زیان‌های ناشی از این بیماری را بر آنان صرف می‌کردید اکنون غرق در نعمت بودند و از آموزش و بهداشت برخوردار می‌شدند. 
5- این شما بودید که بازارها و فرصت‌های شغلی را در انحصار خود گرفتید و می‌خواهم ده‌ها میلیون جوان بیکار را به شما یادآوری کنم که کاری نمی‌یابند و در نتیجه نمی‌توانند تشکیل خانواده دهند و زندگی آبرومندانه‌ای داشته باشند. اگر شما 2.5% از زیان‌های ناشی از این بیماری خود را به آنان اختصاص می‌دادید به آرزویشان می‌رسیدند. 
6- می‌خوام سکوت و تعامل شما با فاسدانی را یادآوری کنم که ثروت‌های ملت‌های مظلوم را چپاول کردند و بر باد دادند.  
- می‌خواهم خطر ظلم بر ملت‌ها و تحریف تاریخ را به شما یادآوری کنم؛ سردمداران جهان امروز دست در دست  اشغالگران گذاشته‌اند و چیزی را برای آنان به رسمیت می‌شناسند که حق‌شان نیست و می‌خواهند با سرمایه‌های میلیاردی خود حق را باطل کنند در حالی که سرمایه‌های شما بر باد رفته است. 
نکته‌ی آخر می‌خواهم به شما یادآوری کنم که بیشتر شماها خدا را از یاد برده‌اید و هر چیزی را به ماده نسبت می‌دهید؛ گویی ماده‌پرست هستید و تنها در برابر تکنولوژی سر خم می‌کنید؛ آفریدگار را فراموش کردید و من آمدم تا خدای قادل و متعال را به یاد آورید تا در برابر او زاری کنید و به سویش باز گردید. 
"فلولا إذ جاءهم بأسنا تضرعوا ولكن قست قلوبهم وزين لهم الشيطان ما كانوا يعملون" [انعام: 43]
پس چرا هنگامی که عذاب ما به سراغ‌شان آمد زاری و خاکساری نکردند؟ زیرا دل‌هایشان سخت شده و شیطان کار و کردارشان را در نظرشان آراسته بود.
در پایان تأکید می‌کنم که من پس از انجام مأموریت خواهم رفت؛ اما تا زمانی که شما مسیر خود را تغییر ندهید و به سمت بهتر شدن حرکت نکنید بارها و با نام‌های گوناگون خواهم آمد.
7

http://iumsonline.org/ar/ContentDetails.aspx?ID=11139