خشونت نمادین و نمایش خشونت

نویسنده : دکتر لیلی محمد بلخیر

خشونت نمادین و نمایش خشونت

دکتر لیلی محمد بلخیر (عضو اتحادیه) 

برگردان: دفتر نمایندگی اتحادیه جهانی علمای مسلمان – شعبه ایران

برابری چیست؟ بزرگ‌ترین دروغی که فمینیست‌ها ساخته‌اند و خاص و عام آن را باور کرده‌اند. برابری از نگاه آنان یعنی اصرار بر همانندی کامل و لغو تفاوت‌های زن و مرد و برداشتن تمام مظاهر جدایی. اما پس از آن چه می‌شود؟ زنان در این کره‌ی خاکی جز بدبختی، هیچ سودی از برابری نبرده‌اند و هر ساله بر شمار زنانی که به دنبال توهم برابری و برتری و تجلیل از دستاوردهای آن در حرکتند افزوده می‌شود. تا جایی که زن را بیش از مقام طبیعی او بزرگ کرده‌اند و ابهت داده‌اند. اینجا بود که وضعیت دگرگون شد و مشکلات و مفاسد همه را فرا گرفت. زن برخاست تا از سرکوب نهفته رها شود اما خود را با کار سخت و طاقت‌فرسا سرکوب کرد. این توهم برابری بود که باعث شد طبیعت خود را به چالش بکشد تا به یکباره تمام نقش‌ها را بازی کند. به پا خواست تا تمام پیشینه‌ها را در هم شکند و احساسات خود را برای ظهور در نقش ابرقدرت به کار گیرد؛ مانند قهرمان بازی در فضای مجازی. در سراب قدرت و آستان مقام تباه شد و عنفوان جوانی خود را در اثبات توانمندی خود برای بازی کردن نقش مرد فنا کرد و نقش خود به عنوان یک زن به فراموشی سپرد. متأسفانه زن بدترین شکل خشونت را بر ضد خود به کار گرفت این همان خشونت نمادین است که نمی‌تواند در مقابل آن دوام آورد؛ زیرا پوشیده و پنهان است و اثرش کشنده و رهایی از آن دشوار است.  
در ظاهر امر مسؤولان امور زن بر بهبود اوضاع زنان در جهان توسعه‌نیافته تمرکز کردند و قوانین محکم و کنوانسیون‌ها و توافقاتی را برای مبارزه با انواع خشونت بر ضد زن تدوین کردند اما حقیقت تلخ این بود که این کار در راستای نابودی ویژگی‌های دینی و ارزشی و فرهنگی او انجام گرفت و پیامد وحشتناک این سفارشات مغرضانه و جنجال برانگیز یعنی (بقای زن منوط به نابودی مرد است) آن بود که خشونت با تمام اشکال آن با زبان‌ها و رنگ‌های گوناگون در موسیقی، سریال، بنرهای تبلیغاتی و مد لباس بر ضد زن و مرد و بر ضد انسانیت انسان بیشتر و وخیم‌تر شد. ساختن تصویر ابرقدرت از زن که همه‌ی مردان را نقش بر زمین می‌کند و بر پیکر آنان قرار می‌گیرد به معنی خدشه‌دار کردن زن است که نه سزاوار زن است و نه مرد. الگوی نوین و پیشرفته با تمام اشکال زن سنتی و به توصیف آنان زن فرمانبر در تضاد است. در این راستا نظریه پرداز حوزه‌ی زنان خانم ساره جامبل در کتاب "فمینیسم و پس از آن" می‌نویسد: فمینیسم حق زن را در این که به لحاظ جنسی جذاب باشد و از نعمت زندگی در خانه برخوردار باشد تباه کرده است. خانواده را ویران و فرزندان را بدون ضوابط اخلاقی سالم رها کرده است؛ این کار به خشونت بر ضد زن دامن زده است و جان او را در معرض خطر قرار داده است. از مهم‌ترین شعارهای فمینیسم غربی این بود: "جهانی فکر کنیم و محلی رفتار کنیم". بخش نخست بر ضرورت تلاش یکپارچه در قالب هیأت‌های عالی‌رتبه‌ی جهانی برای برنامه‌ریزی و سازماندهی و ایجاد پل‌های ارتباطی بین محققان دانشگاهی تمرکز می‌کند تا افکار و ارزش‌ها را از طریق گفتگو میان فرهنگ‌ها جهانی کند و بخش دوم (محلی رفتار کنیم) یعنی تلاش برای حضور گسترده در تمام میدان‌ها و اجرای سفارشات و مقررات از طریق در اختیار گرفتن ابزارهای فناوری و فرهنگ تصویری برای شیوه‌های فریب و خشونت، در اخبار، فضاهای تبلیغاتی، تفریحی، سریال‌ها، مسابقات حتی در کارتون‌ها، برنامه‌های فرهنگی و سیاسی، نمایش مد لباس، وسایل زیبایی و وعده‌های غذایی. در حقیقت از بازار کالاهای بی‌ارزش و بنجل نمی‌خریم به این گمان که در دام تبلیغات دروغین افتاده‌ایم چون ما در حقیقت شیوه‌ی زندگی را هم با کالا می‌خریم.
هر کالای نمایشی الگویی از شیوه‌ی زندگی است که از آن می‌تراود و به صورت امانت نقش خود را ایفا می‌کند. 
در بخش بعدی از داستان برابری در قرآن کریم سخن خواهیم گفت.